Jubes: et, in praeceps aquis

Repente confluentibus,

Prodit sub auras humidis

Exuta velis Arida.

Hanc tu colendam qui tuis,

Pater, dedisti filiis,

Quos orbis unus continet,

Fac una jungat caritas.

Nunc exulamus: sed tuam

Mox congregabis in domum

Te Patre dignos, qui pio

Amore fratres vixerint.

At, qui malignis artibus

Linguisque laedunt proximum,

A te repelles: hoc genus

Coelestis aula non capit.

En ipsa tellus improbos

Dudum laborans sustinet,

Ardetque non suae jugo

Corruptionis eximi.

Adoptionem nos quoque

Efflagitamus integram,

Cui nos sacrato Spiritus

Praedestinavit pignore.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Diffusa per quem cordibus

Fraterna regnat caritas.

Te principem summo, Deus,

Jubes amore diligi:

Tibi secundum protinus

Jubes amari proximum.

Amore fundatam tuo

Communionem respice,

Qua corpus unum plurimi,

Unum cor, una mens sumus.

Illam fides et veritas

Amabili stipant choro:

Obliquus hinc livor procul

Et litis ardor exulant.

Tu, pacis auctor, mutuos

Astringe nexus: da, Pater,

Gaudere fratrum gaudiis,

Da condolere fletibus.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Qui moris unius sacra

Nos pacis in domo locat.

O quam juvat fratres, Deus,

Unum quibus Christus caput

Vitale robur sufficit,

Uno moveri spiritu!

Quam dulce laudes dicere

Una tibi cunctos domo,

Precumque ceu facta manu,

Inferre vim gratam tibi!

Hanc quisque diligat domum;

Hanc pace concors recreet:

Vae dira qui spargit malus

Dissensionum semina.

Sed damna cedunt in lucrum

Te, Christe, diligentibus;

Augent coronas praelia;

Prosuntque, dum nocent, mali.

Vox blanda saevit tristius,

Dum pectus incautum subit,

Lapsuque caeco dulcibus

Laudum venenis inficit.

Praesta, beata Trinitas,

Ut caritate mutua

Prosimus alter alteri,

Regnemus et polo simul.

Miramur, o Deus, tuae

Recens opus potentiae,

Quae scripta scintillantibus

Refulget astrorum globis.

Ut sol diei, candida

Sic luna nocti praesidet;

Exercitu totum novo

Discriminant stellae polum.

At ipse, coelorum decus,

Sol novit occasus suos:

Sunt certa lunae tempora,

Statique lapsus siderum.

Jugi rotata turbine

Furantur et reddunt diem:

Tu semper idem, nescius

Mortalium spem fallere.

Turbata quid mens fluctuet?

Cura paterna nos regis:

Aeterna si cordi salus,

Aeterna nos salus manet.

Suprema laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Suo reponi qui jubet

Curas et angores sinu.

Promittis, et servas datam

Immobilis fidem, Deus;

Hanc mane primo sedula

Reposcimus fidem prece.

Promittit atque decipit

Incertus et fallax homo;

Sic quassa, si incumbas super,

Arundo transfiget manum.

Beatus ergo, qui tuo

Se totus abdit in sinu:

Hac arce tutum turbinis

Vis nulla de statu quatit.

Ne cor vacillet, obligas

Temet sacramento, Deus:

Spes nixa tanto pignore,

Aeterna jam prensat bona.

Jam mente praesumens polum,

Secura sublimi throno

Assistit, et coelestium

Praelibat undas fluminum.

Fons o perennis gratiae,

Colenda semper Trinitas,

Te spem salutis unicam

Da mente tota quaerere.

Horres superbos, nec tuam

Das alteri laudem, Deus:

Humana nil isthinc sibi

Decerpat arrogantia.

Ingrata quippe mens tuae

Fluenta sistit gratiae;