Tandem peractis, O Deus,

Sexto dierum limite,

Ponis modum laboribus,

Orbique plaudis condito.

At dum perenni septimam

Lucem quieti consecras,

En te reposcit denuo

Alter creatorem labor.

Te cuncta nempe praedicant;

Te terra, pontus, sidera

Cantu celebrant aemulo;

Peccator unus dissonat.

Tu pectus aufer saxeum;

Tu carneum pectus crea:

Et caritatis uberes

Fructus canent hymnum tibi.

Haec te juvant praeconia,

Si facta voci consonent:

Sic efficaci flectitur

Divina majestas prece.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Qui cuncta nutu condidit,

Nutuque servat condita.

Rerum Creator omnium,

Nostros labores adjuva;

Ut casta Christi nomine

Nos vita dignos arguat.

Tu nempe sanctus et potens,

Placere das solus tibi:

Tu legis auctor das sequi

Quod lege praemonstras iter.

Cingunt iter pericula,

Tu lubricos firma pedes;

Et certiore fervidi

Pergemus ad metam gradu.

O meta felix, pax ubi

Et vera nos manet quies;

Ubi voluptatis sacro

Torrente potabis tuos!

Te mens, O alma Trinitas,

Anhelat ardens, te sitit:

Tua redemptis gratia

Aeterna redde praemia.

Supreme motor cordium,

Tu sanctitatis frugibus

Justos ab orbe condito

Tenore ditas perpeti.

Hic spes, fides et caritas

Dulci cohaerent vinculo:

Praesentis aevi post diem

Manebit una caritas.

O caritas! O Veritas!

O lux perennis! en erit,

Post tot labores, ut tuo

Tandem fruamur Sabbato.

Hic mille per discrimina

Semen gementes spargimus:

Illic ovante splendidam

Gestabimus messem manu.

Tu trine, tu potens Deus,

Fructus adauge quos petis:

Mox dona, justus arbiter,

Coelo coronabis tua.

Instantis adventum Dei

Poscamus ardenti prece:

Festisque munus inclytum

Praeoccupemus canticis.

Aeterna Proles feminae

Non horret includi sinu;

Fit ipse servus, ut jugo

Nos servitutis eximat

Mansuetus et clemens venit;

Occurre, festina, Sion:

Ultro tibi quam porrigit,

Ne dura pacem respuas.

Mox nube clara fulgurans

Mundi redibit arbiter,

Suique membra corporis

Coelo triumphator vehet.

Foetus tenebrarum, die

Cedant propinquo crimina:

Adam reformetur vetus,

Imago succedat novi.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

Jordanis oras praevia

Vox ecce Baptistae quatit:

Praeconis ad grandes sonos

Ignavus abscedat sopor.

Auctoris adventum sui

Tellus, et aether, et mare

Praegestiente sentiunt

Et jam salutant gaudio.

Mundemus et nos pectora:

Deo propinquanti viam

Sternamus; et dignam domum

Tanto paremus hospiti.

Tu nostra, tu, Jesu, salus;

Tu robur et solatium:

Arens ut herba, te sine

Mortale tabescit genus.

Aegris salutarem manum

Extende: prostratos leva:

Ostende vultum, jam suus

Mundo reflorescet decor.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, et almo Spiritu,

In sempiterna secula.