O fons amoris, Spiritus,

O sancte donorum parens,

Tuas refusus intimis

Accende flammas cordibus.

Qui caritatis vinculo

Cum Patre nectis Filium,

Et nos amoris mutui

Arctis coapta nexibus.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

Jam solis excelsum jubar

Toto coruscat lumine;

Sinusque pandens aureos,

Ignita vibrat spicula.

Tu, Christe, qui mundum nova,

Sol verus, accendis face,

Fac nostra plenam caritas

Crescendo surgat ad diem.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

Labente jam solis rota,

Inclinat in noctem dies;

Sic vita supremam cito

Festinat ad metam gradu.

O Christe, dum fixus cruci

Expandis orbi brachia,

Amare da crucem; tuo

Da nos in amplexu mori.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

O Luce qui mortalibus

Lates inaccessa, Deus!

Praesente quo sancti tremunt

Nubuntque vultus Angeli:

Hic, ceu profunda conditi

Demergimur caligine:

Aeternus at noctem suo

Fulgore depellet dies.

Hunc nempe nobis praeparas

Nobis reservas hunc diem,

Quem vix adumbrat splendida

Flammantis astri claritas.

Moraris heu! nimis diu

Moraris, optatus dies:

Ut te fruamur, noxii

Linquenda moles corporis.

His cum soluta vinculis

Mens evolarit, o Deus;

Videre te, laudare te,

Amare te non desinet.

Ad omne nos apta bonum,

Foecunda donis Trinitas;

Fac lucis usurae brevi

Aeterna succedat dies.

Grates, peracto jam die,

Deus, tibi persolvimus,

Pronoque, dum nox incipit,

Prosternimus vultu preces.

Quod longa peccavit dies,

Amarus expiet dolor;

Somno gravatis ne nova

Infligat hostis vulnera.

Infestus usque circuit

Quaerens leo quem devoret:

Umbra sub alarum tuos

Defende filios, Pater.

O quando lucescet tuus

Qui nescit occasum, dies!

O quando sancta se dabit,

Quae nescit hostem, patria.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

Dei canamus gloriam,

Coelum secundo qui die

Expandit, admirabile

Mortalibus spectaculum.

Poli stupemus alveo

Stagnare pensiles lacus:

Hinc imbre terras fertili

Coelestis irrorat Pater.

Quam praeparas nobis, Deus,

Est haec imago gratiae:

Haec rore stillans uberi

Cordis penetrat intima.

Hanc qui fideli combibunt

Aquam salubrem pectore,

In his ad aeternas domos

Miro resultat impetu.

Beata gens, quam prodiga

Ditare non cessas manu!

Amoris haec memor tui,

Amoris et reddat vices.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

In sempiterna secula.

Nil laudibus nostris eges,

Sed filios amas, Pater;

Multaque coelestem prece

Vis provocari gratiam.

Tui profunda consili

Noctis canat silentium:

Tuae jubar clementiae

Splendor diei praedicat.

Tantis minor miraculis

Mens obstupet, vox deficit:

Tacere sed totis nequit

Amor medullis aestuans.

Erumpat ergo: te memor

Clamet parentem, qui mala

Praesentis aevi mitigas,

Spondes futuri praemia.

Huc vota tendunt cordium;

Infirma sed tardat caro:

Quae ducit ad te, da sequi,

Dux ipse Jesu, semitam.